เมื่อต้นสัปดาห์ จานนี อินฟานติโน ยังคงดำรงตำแหน่งประธาน FIFA ด้วยฐานอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุด แต่เพียงไม่กี่วันต่อมา หลังมีกระแสข่าวว่า เขาพยายามแอบเจรจาขายหุ้นในรายการแข่งขันของ FIFA ให้กับกลุ่มทุนเอกชนโดยไม่ได้แจ้งสมาพันธ์สมาชิก บัลลังก์ผู้นำของเจ้าตัวกลับต้องสั่นคลอนหนักที่สุดนับตั้งแต่ก้าวรับตำแหน่งในปี 2016

ชนวนเหตุสำคัญเกิดขึ้นเมื่อ UEFA คู่ปรับตลอดกาล ได้เปิดฉากตอบโต้อย่างหนักด้วยการขู่ว่าจะ “บอยคอตต์” ทุกรายการแข่งขันของ FIFA ซึ่งรวมถึงศึกฟุตบอลโลก และนี่ไม่ใช่แค่การกดดันทั่วไป แต่เป็นการหงายไพ่ใบสำคัญเพื่อสร้างจุดเปลี่ยนในการกดดันให้ อินฟานติโน ก้าวลงจากตำแหน่ง

การออกมาของ UEFA ครั้งนี้ ยังกระตุ้นให้สมาพันธ์อื่น ๆ เริ่มตั้งคำถามต่อการทำงานของ อินฟานติโน เช่น Concacaf ที่ออกมาเรียกร้องให้มีการตรวจสอบการบริหารงาน รวมถึง สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (AFC) ที่เริ่มแสดงท่าทีเว้นระยะห่าง ขณะที่คนใกล้ชิดในทีมบริหารหลายคนก็เริ่มทยอยถอนตัว

ความระส่ำระสายนี้ส่งผลให้เกิดการตั้งคำถามถึงกระบวนการถอดถอนประธาน FIFA หาก อินฟานติโน ไม่ตัดสินใจลาออกเองตามรอย เซฟฟ์ แบลตเตอร์ ในอดีต โดยฝั่งที่ไม่เห็นด้วยสามารถใช้กลไกตามข้อบังคับเพื่อเปิดประชุมใหญ่วิสามัญ ได้ แต่ต้องอาศัยเสียงสนับสนุนอย่างน้อย 106 เสียงจาก 211 ชาติสมาชิกเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ อย่างไรก็ตาม แม้จะมีถึง 136 ประเทศที่ร่วมปฏิเสธแผนการเงินของ อินฟานติโน ในเบื้องต้น แต่การลงมติปฏิเสธโปรเจกต์กับการลงชื่อเพื่อขับไล่ตัวบุคคลยังคงเป็นเรื่องที่ต้องจับตา เนื่องจากหลายชาติในแอฟริกา และตะวันออกกลางยังคงท่าทีสนับสนุนเขาอยู่

หากการเปลี่ยนแปลงผู้นำเกิดขึ้นจริง ตัวเต็งที่จะขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทนนกนกมักจะมาจากสมาพันธ์อื่นที่ไม่ใช่ยุโรป เพื่อลดข้อกล่าวหาเรื่องการรวบอำนาจของ UEFA ชื่อของ วิกเตอร์ มอนทาเลนี นักธุรกิจชาวแคนาดา ซึ่งเป็นประธาน Concacaf และมีบทบาทสำคัญในการเตรียมจัดฟุตบอลโลก 2026 จึงถูกยกเป็นหนึ่งในแคนดิเดตที่มีภาพลักษณ์ประนีประนอม เช่นเดียวกับ ซัลมาน บิน อิบราฮิม อัล คาลิฟา ประธาน AFC ที่มีฐานเสียงหนาแน่นในเอเชีย

หลังจากนี้ การเมืองใน FIFA จะกลายเป็นเกมยาวที่ต้องวัดใจกันว่า อินฟานติโน  จะสามารถฟื้นฟูความเชื่อมั่น และดึงฐานเสียงกลับมาได้ทันเวลาหรือไม่ ? หรือแรงกดดันจากทั้งสมาพันธ์สมาชิกและบรรดาสปอนเซอร์รายใหญ่จะบีบให้เขาต้องยอมยุติบทบาทลงในที่สุด

Photo by Pau BARRENA _ AFP