สหประชาชาติได้กำหนดให้ปี 2025 เป็นปีสากลแห่งการอนุรักษ์ธารน้ำแข็ง โดยในวันที่ 21 มีนาคม จะเป็นครั้งแรกที่มีการจัดวันโลกสำหรับธารน้ำแข็งที่เปราะบาง ซึ่งมีอยู่ทั่วโลก
“มันเป็นการให้ความสำคัญกับธารน้ำแข็งในภูเขา” นักธรณีวิทยา เฮดีย์ เซเวสเตอร์ กล่าวด้วยความดีใจ “สิ่งที่ฉันหวังคือเราจะสามารถอธิบาย ให้ความรู้ และสร้างความตระหนักรู้แก่ทุกฝ่ายในสังคมถึงความสำคัญของระบบนิเวศเหล่านี้ และถึงความเป็นไปได้ที่พวกมันจะหายไป” ซึ่งนี่คือสิ่งที่นักวิจัยคนนี้กำลังพยายามทำในบทสัมภาษณ์กับ franceinfo

ธารน้ำแข็งมีบทบาทสำคัญในการควบคุมอุณหภูมิของโลก โดยพื้นหิมะและผิวที่ขาวจะสะท้อนแสงแดดบางส่วนกลับไปยังอวกาศ แต่ตอนนี้มันไม่ทำงานได้ดีเหมือนเดิม เพราะธารน้ำแข็งกำลังละลายและสูญเสียพื้นที่ไปเรื่อยๆ แถมยังมืดขึ้นจากมลพิษในอากาศ ฝุ่น หรือแม้กระทั่งการเจริญเติบโตของสาหร่ายและจุลินทรีย์

เมื่อธารน้ำแข็งตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ จะเกิดผลหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือธารน้ำแข็งสามารถสะสมน้ำได้ ทั้งในรูปแบบของกระเป๋าน้ำภายในธารน้ำแข็ง หรือเป็นทะเลสาบที่เกิดขึ้นรอบๆ เมื่อธารน้ำแข็งละลายมากขึ้น ปริมาณน้ำในกระเป๋าหรือทะเลสาบก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ทะเลสาบเหล่านี้ถูกกักเก็บโดย “เขื่อนธรรมชาติ” ที่สร้างจากกองหิน ซึ่งไม่แข็งแรงมากนัก และในที่สุด เขื่อนเหล่านี้จะพังทลายลง ซึ่งจะก่อให้เกิดคลื่นสึนามิในภูเขาอย่างแท้จริง ในภูมิภาคฮิมาลายาและแอนดีส มีผู้คนหลายล้านคนที่อาศัยอยู่ในเส้นทางที่อาจได้รับผลกระทบจากคลื่นสึนามิเหล่านี้

“บางคนจินตนาการถึงเทคโนโลยีที่ดูเหมือนเกินจริงเพื่อช่วยรักษาธารน้ำแข็ง เช่น การคลุมธารน้ำแข็งด้วยผ้าคลุมสีขาว การติดตั้งปืนยิงหิมะ หรือการจำกัดการสะท้อนแสงแดดในภูเขาฮิมาลายาและที่ราบสูงทิเบต… แต่เทคโนโลยีเหล่านี้อาจทำให้ระบบนิเวศในพื้นที่เหล่านั้นเสียหาย และทำให้แหล่งน้ำของเราได้รับมลพิษ โดยเฉพาะจากพลาสติก อีกทั้งยังเป็นการพึ่งพาธรรมชาติแบบที่ไม่ยั่งยืน

หากธุรกิจที่พัฒนาเทคโนโลยีเหล่านี้ล้มละลาย เราจะทำอย่างไร? การเชื่อว่าเทคโนโลยีเหล่านี้จะช่วยให้เรายังคงใช้ชีวิตได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันกังวลมาก เมื่อทางออกดูเหมือนง่ายเกินไป มันมักจะดีเกินกว่าจะเป็นจริง” เฮดีย์ กล่าว